Podstawowe informacje dla mikrofirm zainteresowanych złożeniem wniosku o wsparcie PFR

1. W jakiej sytuacji przedsiębiorca może się ubiegać o wsparcie w ramach Programu dla mikrofirm?
Odpowiedź: Przedsiębiorca może ubiegać się o wsparcie w ramach Programu przewidzianego dla mikrofirm, jeżeli łącznie spełnia wszystkie następujące przesłanki:
• posiadał status mikrofirmy na dzień 31 grudnia 2019 r., tj. spełniał łącznie następujące warunki: (i) zatrudniał co najmniej 1 pracownika oraz nie więcej niż 9 pracowników, nie uwzględniając osoby Beneficjenta będącego osobą fizyczną, oraz (ii) jego roczny obrót lub suma bilansowa za 2019 r. nie przekracza kwoty 2 mln EUR;*
• odnotowuje spadek obrotów gospodarczych (przychodów ze sprzedaży) o co najmniej 25% w dowolnym miesiącu po 1 lutego 2020 r. w porównaniu do poprzedniego miesiąca lub analogicznego miesiąca ubiegłego roku w związku zakłóceniami w funkcjonowaniu gospodarki na skutek COVID-19;
• prowadzi działalność na dzień złożenia wniosku, nie otworzył likwidacji na podstawie kodeksu spółek handlowych oraz wobec którego na dzień składania wniosku nie zostało otwarte postępowanie upadłościowe na podstawie Prawa Upadłościowego albo nie został złożony wniosek o otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego na podstawie Prawa Restrukturyzacyjnego;
• posiada rezydencję podatkową na terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego, jest zarejestrowany w Rzeczypospolitej Polskiej, a jego główny beneficjent rzeczywisty (tj. beneficjent rzeczywisty w rozumieniu Ustawy AML, wywierający największy decydujący wpływ na czynności lub działania podejmowane przez Beneficjenta spośród innych beneficjentów rzeczywistych) nie posiada rezydencji podatkowej w tzw. rajach podatkowych w rozumieniu Konkluzji Rady w sprawie zmienionego unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych (2020/C 64/03) (Dz. Urz. UE z 27 lutego 2020 r., nr C 64);**
• prowadził działalność na dzień 31 grudnia 2019 r.;
• (i) nie zalegał z płatnościami podatków i składek na ubezpieczenia społeczne na dzień 31 grudnia 2019 r. oraz na dzień składania wniosku, (ii) nie zalega z płatnościami podatków i składek na ubezpieczenia społeczne na dzień składania wniosku, ale zalegał na dzień 31 grudnia 2019 r. albo (iii) nie zalegał z płatnościami podatków i składek na ubezpieczenia społeczne na dzień 31 grudnia 2019 r., ale zalega na dzień składania wniosku ***;
• nie prowadzi działalności w zakresie (i) produktów lub usług, które mogą skutkować ograniczaniem bądź naruszaniem wolności indywidualnych lub/oraz praw człowieka; (ii) działalności prowadzonej przez instytucje kredytowe, spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, firmy inwestycyjne, instytucje pożyczkowe, zakłady ubezpieczeń, zakłady reasekuracji, fundusze emerytalne, fundusze inwestycyjne i inne przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania oraz podmioty zarządzające aktywami, dostawców usług płatniczych oraz inne instytucje finansowe, a także agencje ratingowe; lub; (iii) obszarów wątpliwych z powodów etyczno-moralnych.
*Zgodnie z założeniami Programu, na potrzeby ustalenia statusu Mikrofirmy, pracownikami są tylko osoby związane z przedsiębiorcą stosunkiem pracy, w przeliczeniu na pełne etaty, nie uwzględniając pracowników przebywających na urlopach macierzyńskich, urlopach na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopach ojcowskich, urlopach rodzicielskich i urlopach wychowawczych, a także zatrudnionych w celu przygotowania zawodowego. Sposób ustalania stanu zatrudnienia różni się w zależności od tego, czy ustalany jest na potrzeby: (i) uznania przedsiębiorcy za Mikrofirmę albo (ii) ustalenia kwoty subwencji i badania przesłanek do jej umorzenia.
** Odejście od tej zasady możliwe jest w sytuacji zobowiązania Beneficjenta Programu i/lub jego głównego beneficjenta rzeczywistego do przeniesienia rezydencji podatkowej na teren Europejskiego Obszaru Gospodarczego w terminie do 9 miesięcy od dnia udzielenia finansowania w ramach Programu.
*** Nie jest uznawane za zaległość z płatnościami podatków i składek na ubezpieczenia społeczne: (i) rozłożenie płatności na raty lub jej odroczenie, lub (ii) zaleganie z płatnościami podatków i składek na ubezpieczenia społeczne nieprzekraczające trzykrotności wartości opłaty pobieranej przez operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe za traktowanie przesyłki listowej jako przesyłki poleconej.

2. Jaka jest maksymalna kwota subwencji finansowej przyznawana mikrofirmom w ramach Programu i jak jest ona obliczana?
Odpowiedź: Program nie przewiduje jednego maksymalnego progu subwencji finansowej, który obowiązywałby dla każdej mikrofirmy. Maksymalna kwota subwencji finansowej, jaką mikrofirma może uzyskać w ramach Programu obliczana jest bowiem oddzielnie dla każdej takiej mikrofirmy i zależy ona bezpośrednio od indywidualnie obliczonych wartości dla danej mikrofirmy.
W przypadku mikrofirm obliczenia maksymalnej kwoty subwencji finansowej dokonuje się w oparciu o iloczyn liczby pracowników oraz kwoty bazowej subwencji finansowej w wysokości 12, 24 lub 36 tys. zł na zatrudnionego pracownika w zależności od skali spadku obrotów gospodarczych (przychodów ze sprzedaży) w związku zakłóceniami w funkcjonowaniu gospodarki na skutek COVID-19 (odpowiednio o co najmniej 25%, co najmniej 50%, co najmniej 75%), jednak nie więcej niż 324 tys. zł.
Zatrudnienie, które stanowi podstawę określenia kwoty subwencji finansowej, ustala się według stanu zatrudnienia na koniec miesiąca poprzedzającego miesiąc złożenia wniosku o udzielenie subwencji finansowej, lecz nie wyższego niż zatrudnienie (przedsiębiorca może wybrać dla siebie bardziej korzystną datę wskazującą wyższy poziom zatrudnienia): (i) na dzień 31 grudnia 2019 r. albo (ii) na koniec miesiąca odpowiadającego nazwie miesiąca złożenia wniosku w roku poprzednim.

Wsparcie finansowe w złotych

Kwota Subwencji Finansowej w zależności od liczby zatrudnionych (bez właściciela)

Skala spadku przychodów ze sprzedaży

Bazowa kwota Subwencji Finansowej na zatrudnionego

1

2

3

4

5

6

7

8

9

 <25 ; 50%

12 000

12 000

24 000

36 000

48 000

60 000

72 000

84 000

96 000

108 000

<50% ; 75%

24 000

24 000

48 000

72 000

96 000

120 000

144 000

168 000

192 000

216 000

<75% ; 100>

36 000

36 000

72 000

108 000

144 000

180 000

216 000

252 000

288 000

324 000


3. Czy w razie zawieszenia prowadzenia działalności mikrofirma będzie zobowiązana do zwrotu subwencji finansowej?
Odpowiedź: Jeżeli działalność gospodarcza przedsiębiorcy zostanie zawieszona w trakcie 12 miesięcy licząc od dnia przyznania subwencji finansowej, wówczas przedsiębiorca będzie zobowiązany do zwrotu 100% subwencji finansowej, ponieważ przedsiębiorca faktycznie zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej w trakcie okresu badania. Zgodnie zaś z warunkami zwrotu subwencji wymóg prowadzenia działalności musi być spełniony w każdym czasie okresu objętego badaniem. W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może zaś wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

4. Jakiego rodzaju forma zatrudnienia jest brana pod uwagę na potrzeby wyliczenia stanu zatrudnienia na potrzeby ustalenia wysokości subwencji finansowej dla mikrofirm?
Odpowiedź: Poprzez zatrudnionych należy rozumieć nie tylko osoby pozostające z przedsiębiorcą w stosunku pracy i zgłoszone przez przedsiębiorcę do ubezpieczeń społecznych, ale również osoby współpracujące z przedsiębiorcą i zgłoszone przez niego do ubezpieczeń społecznych. Przy obliczeniach nie uwzględnia się jednak właściciela. Zwracamy uwagę, że definicja pracownika przyjętej na potrzeby wyliczenia kwoty subwencji różni się od definicji pracownika przyjętej na potrzeby ustalenia statusu mikrofirmy i MŚP.

5. Na który moment liczony jest stan zatrudnienia wykorzystywany na potrzeby ustalenia poziomu udzielanej subwencji finansowej dla mikrofirm?
Odpowiedź: Zatrudnienie, które stanowi podstawę określenia poziomu udzielanej subwencji finansowej, ustala się według stanu zatrudnienia na koniec miesiąca poprzedzającego miesiąc złożenia wniosku o udzielenie subwencji finansowej, lecz nie wyższego niż zatrudnienie na dzień 31 grudnia 2019 r. albo na koniec miesiąca odpowiadającego nazwie miesiąca złożenia wniosku w roku poprzednim (wybór miesiąca należy do decyzji przedsiębiorcy).

6. Na który moment badany jest warunek utrzymania stanu zatrudnienia przez mikrofirmę?
Odpowiedź: Warunek utrzymania stanu zatrudnienia podlega badaniu na koniec 12 miesiąca kalendarzowego, licząc od pierwszego pełnego miesiąca kalendarzowego po dniu udzielenia subwencji finansowej.

7. Czy jeżeli stan zatrudnienia obniży się w ciągu któregokolwiek momentu w 12-miesięcznym okresie udzielenia subwencji finansowej konieczny jest natychmiastowy zwrot subwencji finansowej przez mikrofirmę?
Odpowiedź: Nie, warunki dotyczące umorzenia subwencji finansowej podlegają badaniu na koniec 12 miesiąca kalendarzowego, licząc od pierwszego pełnego miesiąca kalendarzowego po dniu udzielenia subwencji finansowej. Ponadto, należy zwrócić uwagę, że bierze się pod uwagę średnią liczbę pracowników (średnie zatrudnienie) w okresie objętym badaniem.

8. Czy konieczne jest utrzymanie tych samych pracowników w ciągu 12-miesięcznego okresu udzielenia subwencji finansowej, czy też istotne jest utrzymanie poziomu zatrudnienia przez mikrofirmę?
Odpowiedź: Nie. Na potrzeby badania warunków umorzenia subwencji finansowej bierze się pod uwagę średnią liczbę pracowników (średnie zatrudnienie) w okresie objętym badaniem.

9. Jak traktowana jest sytuacja, w której pracownik dobrowolnie zrezygnuje z pracy w mikrofirmie (tj., gdy kwestia utrzymania zatrudnienia nie zależy wyłącznie od pracodawcy)?
Odpowiedź: Kwestia formy rozstania z pracownikiem, jak i strony inicjującej takie rozstanie nie ma znaczenia dla badania warunków dotyczących zwrotu subwencji finansowej. Ponadto, należy zwrócić uwagę, że bierze się pod uwagę średnią liczbę pracowników (średnie zatrudnienie) w okresie objętym badaniem.

10. Jak uwzględnia się pracowników, którzy są zatrudnieni na mniej niż cały etat (np. zatrudnienie na pół etatu) na potrzeby ustalenia poziomu subwencji finansowej dla mikrofirm?
Odpowiedź: Na potrzeby ustalenia poziomu subwencji finansowej bierze się pod uwagę każdą osobę spełniającą definicję pracownika, ustaloną na potrzeby Programu. Dla przykładu, jeżeli przedsiębiorca zatrudnia 2 osoby na podstawie stosunku pracy na 0,5 etatu, to na potrzeby ustalenia poziomu subwencji finansowej uznaje się, że mamy do czynienia z jednym pracownikiem na pełen etat. Każda osoba na urlopie macierzyńskim, na warunkach urlopu macierzyńskiego, ojcowskim, rodzicielskim albo wychowawczym traktowana jest jak jeden etat (dotyczy to również osób, które przed tymi urlopami były zatrudnione na część etatu). W przypadku osób współpracujących z przedsiębiorcą (np. na podstawie umowy zlecenia) i zgłoszonych przez niego do ubezpieczeń społecznych, każda taka osoba traktowana jest jak jeden etat.

11. W jakim terminie jest zwracana subwencja finansowa przez mikrofirmę?
Odpowiedź: Kwota subwencji finansowej, która podlega zwrotowi, jest spłacana w 24 równych miesięcznych ratach, rozpoczynając od 13 miesiąca kalendarzowego, licząc od pierwszego pełnego miesiąca kalendarzowego po dacie wypłaty subwencji finansowej.

12. Czy możliwa jest sytuacja, w której mikrofirma nie będzie zobowiązana do zwrotu jakiejkolwiek części subwencji finansowej?
Odpowiedź: Nie jest możliwe otrzymanie subwencji całkowicie bezzwrotnej. Założenie Programu jest takie, aby co najmniej 25% kwoty subwencji podlegało zwrotowi niezależnie od okoliczności.